W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
Wierzę w Boga…
Dziesiątka różańca w intencjach złożonych w Niepokalanym Sercu Maryi.

Ziemska mądrość, o której wspomina święty Jakub, to umiłowanie dóbr ziemskich. To właśnie tę mądrość wyznają potajemnie mędrcy tego świata, kiedy lgną sercem do tego, co posiadają; kiedy usiłują stać się bogatymi; kiedy wytaczają procesy i stosują bezużyteczne wybiegi, by dobra ziemskie zdobyć lub zachować; kiedy myślą, mówią i działają przez większą część czasu jedynie ze względu na to, by mieć lub zachować coś z dóbr doczesnych, troszcząc się o własne zbawienie i o to, jak je osiągnąć, o takie sprawy jak: spowiedź, Komunia, modlitwa itd. Jedynie powierzchownie, dla świętego spokoju, od czasu do czasu, aby zachować pozory.

Mądrość cielesna to umiłowanie przyjemności. To właśnie tę mądrość wyznają mędrcy tego świata, kiedy szukają jedynie zmysłowych rozkoszy; kiedy kochają dobrą kuchnię; kiedy odsuwają od siebie wszystko, co może być umartwieniem czy niewygodą dla ciała, jak posty, umartwienia itp.; kiedy zazwyczaj myślą tylko o piciu, jedzeniu, zabawie, śmiechu, rozrywce i miłym spędzaniu czasu; kiedy szukają miękkich łóżek, uciesznych zabaw, przyjemnych uczt i dobrego towarzystwa.

Zakosztowawszy zaś bez skrupułów już wszystkich tych przyjemności, jakich tylko mogli zakosztować bez narażania się światu i bez uszczerbku dla zdrowia, szukają najmniej skrupulatnego spowiednika (tak właśnie nazywają pobłażliwych spowiedników, którzy nie wypełniają swoich obowiązków należycie), aby tanio uzyskać od niego spokój w swym gnuśnym i zniewieściałym życiu oraz całkowite odpuszczenie wszystkich grzechów. Mówię: tanio, bowiem ci mędrcy według ciała zwykle nie chcą za pokutę niczego więcej prócz kilku modlitw czy jakiejś jałmużny, nienawidząc tego, co mogłoby dotknąć ciała.

Diabelska mądrość to umiłowanie i poważanie zaszczytów. Tę właśnie mądrość wyznają mędrcy tego świata, gdy pragną, choćby potajemnie, zaszczytów, honorów, godności i wysokich urzędów; kiedy zabiegają o to, by ludzie ich widzieli, szanowali, chwalili i oklaskiwali; kiedy w swoich studiach, pracy, walkach, w swoich słowach i czynach mają na względzie jedynie uznanie i pochwałę ludzi, by uchodzić za osoby pobożne, za ludzi uczonych, wielkich dowódców, mądrych prawodawców, za osoby niezwykłych i znakomitych zasług albo ludzi o wielkim znaczeniu; kiedy nie mogą znieść wzgardy i potępienia; kiedy ukrywają to, co w nich wadliwe, a ukazują tylko to, co w nich piękne¹².

Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny
Niech nam błogosławi i sprzyja ze Swym Synem Panna Maryja.